است نسبت به آنها تجسّس و جست و جو مىكند و هر كارى كه باقى اعضا انجام مىدهند به وسيله چشم ( 1 ) انجام مىدهند ، و خدا به حقيقت داناتر است . و به خير و صلاح سخن را قطع مىكنيم و به خدا اميد داريم كه ما را موفق بدارد و به رستگارى برساند چه او بسيار بخشنده و گشايشگر است ، و او را شكر و سپاس كامل مىكنيم كه او در دادن نعمت مورد سپاسگزارى است ، و از او مىخواهيم كه به فضل و كرمش سر انجام ما را به خوشبختى برساند ، و درود و سلام كامل بر سرورمان محمد ( ص ) و تمامى خاندان و يارانش نثار باد . مؤلف و نويسندهء اين مطالب عبد الوهاب ( رحمه اللَّه ) فرزند خواجه امير ادنه كه ابراهيم بن پير پاشاست ، به پايان رسيد ( شرح صد كلمه ) سپس تصحيح آن در شب 23 ماه مبارك رمضان كه ( شب جهنّى مىباشد ) در سال 1387 هجرت پيامبرمان صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم خاتمه يافت . مير جلال الدين حسينى ارموى محدّث با ستايش خداوند مقتدر بخشنده ، چاپ كتاب در پنجم جمادى الاولى سال 1390 هجرى قمرى مطابق با 18 تير ماه 1349 هجرى شمسى ، پايان يافت

--> ( 1 ) در حاشيه آمده است : « ضمير به متجسّس ياد شده در فعل تجسّس بر مىگردد نظير قول خداوند متعال : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * عدالت كنيد كه آن به تقوا نزديكتر است ، از شارح كلمات است » .